એ આવે છે

યુગો પછી જોવા મળશે ચિર-પરિચિત ચહેરો
સંભાળજે ઓ દિલ મારા! એ આવે છે.
ગંભીરતા તો એને લગીરેય ગમતી નથી
બની જા ઓ દિલ આવારા! એ આવે છે.
ઝરણ બની ફૂટી નિકળશે સમય-શીલા પરથી
નદી, સંકોચી લે ધારા! એ આવે છે.
પૂનમની રાત છે અને ચંદ્ર નથી ઊગ્યો?
ચિંતા ન કરો સિતારા! એ આવે છે.
ક્ષણ માટે આવશે ક્ષણમાં ચાલી જશે
થંભી જાઓ પલકારા! એ આવે છે.
પદરવ સાંભળતી વખતે ખલેલ ન જોઇએ કોઇ
બંધ થઇ જા ધબકારા! એ આવે છે.

ધૂળેટી

ધૂળેટીના દિવસે
પરિચિત-અપરિચિત ચહેરાઓ
રંગાઇ ગયા મારા રંગથી
પરંતુ,
હતો એક ચહેરો,
કે જેના પર રંગનો એક છાંટો પણ ઊડાડવાની હિંમત નહોતી થતી
કદાચ એ રંગની સાથે ભળેલા મારા પ્રેમનો થોડો પણ અણસાર આવી ન જાય
કદાચ એ કાચો રંગ તો ઊડી જાય પણ એની સાથે લાવેલ રંગત જિંદગીભર રહી જાય.
કદાચ દિલ ચોરી લે એવી મુસ્કાન વેરી દે તો જીવવું હરામ થઇ જાય.
કદાચ શરમાઇને પાંપણો ઝુકાવી દે તો એ પળ જીરવી ના શકું
આ દિલને ફોસલાવવા,
આવા તો લાખો પોકળ કારણોની વણઝાર લગાવી દઉ
પરંતુ,
હકીકત તો એ હતી કે,
સખી! તારા ગુલાબી ગાલો પર ઊડાડેલા રંગોની
આછી ઝાંય મેં જોઇ લીધી હતી.

ચહેરો

ગમે ત્યારે અસ્ત થાય એવી આ ઢળતી ઉંમર,
સારા-નરસા અનુભવોને લીધે સફેદ થઇ ગયેલા વાળ,
આખી જિંદગીનો ભાર વેઠીને થાકી ગયેલી આંખો,
રંગહીન, દ્રષ્ટિહીન આંખો,
અને છતાં
એ આંખોમાં તગતગતાં રંગીન ચહેરાઓ,
ઉદય અને અસ્ત પામતાં નાશવંત ચહેરાઓ,
ખુદ સમયનો માર ખા ઇને કરચલીઓ પાડી ચુકેલા લાખો ચહેરાઓ
પરંતુ આ ચહેરાઓની વચ્ચે
ધ્રુવના તારાની જેમ,
વર્ષોથી અડીખમ એક નિર્દોષ સોહામણો મનગમતો ચહેરો
કોણ જાણે કેમ
પરંતુ સમયે પોતાની પીંછીંથી તેના પર એક લકીર પણ આંકી નથી
શું નિર્મમ સમય પણ પ્રેમિકાની બાબતમાં આટલો બધો કોમળહ્રદયી હશે?

ચાહુ છુ તને

અણધાર્યા રચાતા તારામૈત્રકના સમ, ચાહુ છુ તને
ગગન પર મીટ માંડતા ચાતકના સમ, ચાહુ છુ તને
છૂપાવી દઇશ તને આ ગઝલોની આડમાં
ગુલાબની રક્ષા કરતાં કંટકના સમ, ચાહુ છુ તને
આકાશે ઝબૂકતી વીજના સમ, ચાહુ છુ તને
રઢીયાળી અષાઢી બીજના સમ, ચાહુ છુ તને
મળવાનો વાયદો કરે અને ન આવે તુ
ઇંતજાર કરતા ચઢતી ખીજના સમ, ચાહુ છુ તને

બોલો

તમારા જલવા વિશે અમે પણ સાંભળેલુ છે ઘણું
બોલો, વાદળ વિના વરસાદ ક્યારે વરસાવો છો?
ચોધાર આંસુઓ પાડે છે વસંત જવાથી બિચારા,
બોલો અહીં પધારીને ફૂલોને ક્યારે હસાવો છો?
એકવાર કહી દો તમે, સામી છાતીએ ઘા ઝીલશું
બોલો અમારા વેણ અજમાવવા ક્યારે પોરસાવો છો?
સાંભળ્યુ છે સ્ત્રીઓને પાસાદાર રત્નોનો લગાવ હોય છે.
બોલો અમારા દિલના ટુકડાને ક્યારે ઘસાવો છો?
હારી જઊ એટલે જ તો સઘળુ દાવ પર લગાડેલ છે.
બોલો પ્રેમના કાતિલ ષડયંત્રમાં ક્યારે ફસાવો છો?
તમારા આશિકો ઘણા હશે અમારા જેવા નહી મળે
બોલો જિંદગીભર આપના દિલમાં ક્યારે વસાવો છો?

ભુલ

લાખો પ્રયત્નો બાદ થયો હતો હું કોરો
અને તારી યાદોની વાદળી મુશળધાર વરસી ગઇ
દાંત કચકચાવી પકડી રાખ્યો હતો વર્તમાનને
મારી આ જાત ફરી ભુતકાળમાં લપસી ગઇ
ભુલી ગયો છુ પોયણીના પુષ્પને જ્યારથી
આંખમાં આંખ પરોવી મીઠું-મધુરુ હસી ગઇ
રગેરગમાં રૂધિરના બદલે તુ વહેતી હતી
નથી જાણતો ક્યારથી તનમનમાં વસી ગઇ
એકલતાનો પર્યાય બની રહી ગયો વિશાલ
મારી શું ભુલ થઇ કે જીવનમાંથી ખસી ગઇ

બેરહેમી

મળવાનુ વચન આપી ન આવે મળવા
હળવેકથી કહે આજે તો એપ્રીલ ફૂલ છે
આંખમાં આવકાર, હોઠો પર જાકારો
આરસના છળ પણ કેવા ક્રુઅલ છે
આકરા તાપમાં ફિલ્ડીંગ ભરી વર્ષો
કેચ પકડાયો તો કહે ફાઉલ છે
જાણીજોઇ ભુલ કરે દિલ તોડવાની
પછી કહે ‘કખગ’ કેટલો કુલ છે

આ ગઝલ મારા મિત્ર ‘કખગ’ ની બેરહેમ પ્રેમિકાને અર્પણ.

અભિમાન

અહંકારનો વધ્યો ભાર? આ નીતર્યો લે!
જગતનો સ્વામી નિરાકાર? આ ચીતર્યો લે!
ભલે દેખાઉ પણ ભલો-ભોળો ના સમજશો
દુનિયાદારી શિખવી દીધી દુનિયાએ, આ છેતર્યો લે!
યુધ્ધભુમિમાં જ ઊછરેલને શા જીવન શા મૃત્યુ?
તારાથી શાને ડરુ? આ નોતર્યો લે!
મને ડૂબાડવાના મનસુબા ન ઘડ દોસ્ત મારા
નથી હાથ-પગ ચલાવતો છતાં, આ તર્યો લે!
તારા જ દર્શનની તરસ હતી લોચનને
શ્વાસ નામનું છેલ્લુ પત્તુ હતુ, આ ઊતર્યો લે!

આપી દીધા

એમની રહેમતની તો હું શું વાર કરુ?
ડૂબવાની અણી પર હતા તો કિનારા આપી દીધા.
અંધારી અમાસી રાતે ડગ માંડવા કઇ રીતે?
હૈયામાં હામ હતી તો ચમકારા આપી દીધા.
ચાંદ પકડવા ખુલ્લી હવામાં હાથ જો વિંઝ્યો
મુઠ્ઠી ખોલીને જોયું તો સિતારા આપી દીધા.
ભુલી જ જાઉ કદી એક માનવી તરીકેનું કર્તવ્ય
જીવનના જળ થોડા ખારા આપી દીધા.
સફળતાના નશામાં ઉડ્યો જો ઊંચા આકાશમાં
ધરતી પર ચલાવવા નિષ્ફળતાના ભારા આપી દીધા
નિરાશાની ખીણમાં ફંગોળાઇ જો પડ્યો
આશાથી મઘમઘતા ગુબ્બારા આપી દીધા.
ખબર છે તને કે લાડ બહુ સારા નહી
મર્યાદા ઓળંગી તો બે-ચાર ડારા આપી દીધા.
સંસારમાં રહેવું અને સંસારથી રહેવું અળગું
કઠિન હતું તો તુલસીના પારા આપી દીધા.

આપને

જીવનના અંત સુધીની તારી રંગત આપને,
અવિનાશી અનંત હોય એવી કોઇ રંગત આપને
દુનિયા આખીને સઘળું લૂંટાવતો ફરે છે તું,
મારા પર પણ અમિદ્રષ્ટિ કર, ચીજ કંઇક અંગત આપને
એમ નથી કહેતો સુખનો અભિલાષી છુ હું
દુઃખ જો આપ બક્ષિસમાં હિંમત આપને
સારથિ છો જીવનરથનો, એટલે જ ચિંતા નથી
સામી છાતીએ લડી લ ઇશ પહાડો જેવડી આફત આપને
છોને દુનિયા આખીને વિસારી જઉ હું,
હરપળ તને યાદ કરું, શ્વાસ જેવી કોઇ આદત આપને
નફરતના વટવૃક્ષનો જડમૂળથી નાશ કરી
દરેક દીલમાં પ્રેમ રોપું કીમિયો કોઇ કારગત આપને