જ્યારથી મેં તને જોઇ છે, જાણી છે, ચાહી છે
ત્યારથી મનમાં ઇચ્છાનો એક ફણગો ફુટ્યો છે.
એ ઇચ્છા ન તો કુતુહલતા છે, ન તો જિજ્ઞાસા,
ન તો મોહ છે, ન તો વાસના.
ઇચ્છા તો નાનકડી જ છે, તારા ગુલાબને શરમાવે એવા નાજુક ગાલોનો સ્પર્શ.
એક સમય એવો પણ આવ્યો હતો કે જ્યારે
આ ઇચ્છા પરિપુર્ણ કરી શક્યો હોત.
કદાચ તને યાદ નહી હોય પરંતુ ધૂળેટીના દિવસે, તુ નખશિખ
રંગાઇને ઊભી હતી અને મારા હાથ પણ ગુલાલથી ભરેલા હતા.
તારા સપ્તરંગી ચહેરાને જોવામાં જ હાથમાંથી ધીરે-ધીરે ગુલાલ
સરકતો ગયો અને સમય પણ. જ્યારે તું નજરોથી ઓજલ થઇ
ત્યારે અફસોસ થયો. પરંતુ શું થાય?
સમયને પાછો વાળવા હું અક્ષમ હતો.
આજે તુ નથી એ સમય નથી અને હાથમાં ગુલાલનું બહાનું પણ નથી.
પરંતુ એ ઇચ્છા તો દરરોજ સવારે આળસ મરડીને બેઠી થાય જ છે.
તારા ગાલને સ્પર્શવા માટે તલસતી એ જ ઇચ્છાના સમ,
આવતા જન્મે, હું તારા આંગણામાં ખીલેલું મઘમઘતું ગુલાબનું પુષ્પ બનીશ.
(5 votes, average: 4.20 out of 5)
Loading ...
Excellent!!!
સામે મળ્યા એ હું જોતો રહી ગયો.હિંમત નો પહાડ સહેજ પણ હાલ્યો નહીહાથ મા ગુલાલ ને સામે હ્તુ ગુલાબહાથ મારો સૉંદર્ય ઉપર ચાલ્યો નહી વફા
ઈશ્વર તમારી એ ઇચ્છાને પૂરી કરે ! “ન માગ્યે દોડતું આવે, ન વિશ્વાસે કદી રહેજે ! “
“આંખોમાં અંજાયેલ ઇચ્છાઓનું કાજળ,વહેતું રહેશે હવે હ્રદયાશ્રુ બની!!” -ઉર્મિ
kldfjozv kcnklgnlxdznfk nm,cvklbn n,bcnlkvb
very nice……….
Excellent!!!
VERRY GOOOOOOOOD
મહાશય તમારી બધીજ કવિતા ખુબજ સુન્દર chhe.