Author: Vishal
• Wednesday, September 14th, 2005

પહેલા વરસાદનો પહેલો છાંટો
પડ્યો આ દેહ પર
અને
મનમાં હતું કે
હમણાં જ શરીરના રોમે-રોમ ખીલી ઊઠશે રોમાંચકતાથી
હમણાં જ એક મીઠી સુગંધથી ભરાઇ જશે તન-મન મારુ
હમણાં જ એક ઠંડીની લહેરખી પસાર થ એ જશે તનમાંથી
અને થયુ પણ એવું જ
તનમાંથી એક લહેરખી પસાર થઇ
ખીલી ઊઠ્યા રોમે-રોમ
અને ભરાઇ ગયુ આ અસ્તિત્વ મારુ એક મીઠી સુગંધથી
પરંતુ
આ યાંત્રિક વરસતા વરસાદને કારણે નહી,
કારણ તો બની હતી તારી યાદ,
કે જ્યારે
પ્રથમ જ વાર પલળ્યો હતો (તારા)વરસાદથી.
બસ એ જ મારા જીવનનો પ્રથમ અને આખરી વરસાદ.
ત્યાર પછી તો સુકા ભઠ્ઠ સહરામાં
પાણીનું એક ટીપું સુધ્ધા નથી પડ્યુ.

Category: દુઃખ
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading ... Loading ...
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

Powered By Indic IME