આ દુનિયામાં જિંદગી જીવવી કંઇ સહેલી નથી
છતાં કહું ચુ ઊકલી ન શકે એવી પહેલી નથી
સાચવીને સમજીને જીવી જજો હરેક ક્ષણ એની
હસ્તરેખાની ગુલામ થઇને હથેળીમાં વસેલી નથી
માનુ છુ કોઇ ગુલાબ ચમનની જેમ મહેકેલી નથી
દાનવીર કર્ણની માફક અલગારી, અલબેલી નથી
ચીજને મૂલવવાનો અધિકાર સોંપ્યો છે સમયને
મફતમાં સઘળું ધરી દે એવી કંઇ ઘેલી નથી
આકાશને અડકે છે એ, ધરતીને અઢેલી નથી
ઇશ્વરનો આભાર, શરાબની જેમ છકેલી નથી
એમ ન માનશો કે મોતથી ડરુ છું હું
થોડું કરજ બાકી છે દેહનું એટલે હડસેલી નથી

તલવારની અણીયાળી ધારને કટારની પડી નથી
દાવાનળની ઝાળને, નાનકડા અંગારની પડી નથી
શમાની સાથે બળી જવું એટલી જ પળો જીવન
ભલે કહે દિવાનગી, પતંગાને સંસારની પડી નથી
ધ્યેય છે એક જ, અવિરત આગળ ધપવાનું
બાકી કોણ કહે છે, પાણીને આકારની પડી નથી
ધૂપસળીની જેમ સુવાસ આપવાનુ છે ગળથુથીમાં
ભગવા પહેરનારને સંસારના આભારની પડી નથી
જન્મજાત સ્વભાવ છોડે વિકટ સંજોગોમાં એ કાયર
ભલે હોય ઝુકેલું, આકાશને આધારની પડી નથી
ફૂંક મારીને હંકારે છે પોતાના જહાજોને તોફાનમાં
ગણ્યા ગાંઠ્યા જોય છે જેમને પતવારની પડી નથી

પારખ્યા છે ઘણા લોકો, બધા કથીર હોય છે
આંગળીના વેઢે ગણાય એટલા જ વીર હોય છે
ઊછાંછળાપણું નિશાની છે એક આમ આદમીની
અદકેરો માણસ, ઊંડા જળ જેમ ગંભીર હોય છે
એ જ વ્યક્તિ જીવનમાં આગળ નિકળે છે
જેમાં હિંમત ખરી, સાથે થોડી ધીર હોય છે
હારીને જીતનારા બાજીગર બહુ ઓછા જોયા છે
એવું નથી કે રણ છોડનારા કાફિર હોય છે
જો જો ડરી ન જતા જીવનમાં મુશ્કેલીઓથી
પ્રકાશને મુલવવા જ ઘનઘોર તિમિર હોય છે
ન ઊશ્કેરાશો જરા પણ અણગમતી વાતથી
નિંદાને મન શૂરવીરો બધા બધિર હોય છે.
જેમના બોલાયેલા શબ્દો પથ્થરની લકીર સમ
બહુ ઓછા વિરલા શબ્દવેધી તીર હોય છે
એટલે જ સફળતા કદમ ચૂમતી આવે છે
જીત ઘણા જીવની જૂની તાસીર હોય છે