દિલથી... દિલ સુધી...




 

Blog  | Poem  | Article

 
Choose Language
બુઢાપો

જુવાની ભલે વીતી હોય દિલ તો હજી જુવાન છે
છીપમાં ફરી સંતાઇ મોતી બનવાનું અરમાન છે
ચાલને પ્રિયે જ ઇએ ઊડી, પાંખમાં પરોવી પાંખ
હજી આંખ મહીં વિચરતા વિહંગની ઊડાન છે
હાથમાં પકડી હાથ આજે નાચીએ મન મુકીને
ભમરા પાસેથી ઊધાર લીધેલું એક ગાન છે
પ્રેમથી સીંચ્યુ તે મારા ઘરઆંગણને કેટલું
તુ ના હો તો આ ફૂલવાડી એક રણમેદાન છે
મોત પણ થાકીને મુકી દેશે હથીયાર હેઠા,
તારી સાડીના પાલવમાં છુપાવેલ મારો જાન છે.
બુઢાપો એટલે સંસારનુ પાકી ગયેલું ફળ મીઠું
જુવાની જિંદગીની શાન છે તો બુઢાપો એક વરદાન છે.
Rate Entry0
( 0 Votes)
 
1 2 3 4 5
Vote
1-Poor 5-Excellent

Feedback
5 comments has been posted.

Siddharth Shah @  01/12/2006 05:41

Dear Vishal,

I have gone thr' your creation and collection of poems. You are wonderfully talented. All I can say that at young age you are writing like a seasoned poet. Keep it up. I do enjoy your 'કાવ્યાત્મક કોમેન્ટ્સ'. Keep up the good work.

thanks for visiting my blog and commenting.

Siddharth Shah

Mohammedali Bhaidu"wafa" @  01/22/2006 09:34

દિલની જ્વાનીને જવાની જિસ્મની બિલકુલ અલગ છે દોસ્તો
એકજ્યાં ઉપર ચડે ચમકીરહે બીજી જ્યાં ઉપર ચડે ઢસડી પડે

બન્નેના સહકાર સમન્વયથી બને કિસ્મતનો ફેસ્લો અટલ
દિલ જ્યાં આંખોના રવાડે ચડે જિસ્મનો પગ તયાંજ લપસી પડે
મોહંમદઅલી "વફા" કેનેડા.

સુરેશ જાની  @  04/27/2006 10:50

વિશાલભાઇ, યુવાન માણસે ઘરડાઓની કવિતા લખી છે, તે જણાઇ આવે છે !! બુઢાપો વરદાન ક્યારે બને? -
બાળકની જેમ જીવવાનું શરુ કરો ત્યારે.
રાતે મોડા સુધી ઉંઘ ન આવતી હોય ત્યારે પાસા ઘસવા કરતાં કોમ્પ્યુટર પર બેસી જવાય કે કોઇ પુસ્તક વાંચવા બસી જવાય ત્યારે.

manvant patel @  06/20/2006 10:00


બુઢાપો જિંદગીનું પાકી ગયેલું ફળ હોય ,તો યે તેને ચાખનારા
કેટલા ? એની મિઠાશ માણવાની કોને પડી છે ?

chandra @  09/24/2006 09:05

દિલની જ્વાનીને જવાની જિસ્મની બિલકુલ અલગ છે દોસ્તો
એકજ્યાં ઉપર ચડે ચમકીરહે બીજી જ્યાં ઉપર ચડે ઢસડી પડે

બન્નેના સહકાર સમન્વયથી બને કિસ્મતનો ફેસ્લો અટલ
દિલ જ્યાં આંખોના રવાડે ચડે જિસ્મનો પગ તયાંજ લપસી પડે
મોહંમદઅલી "વફા" કેનેડા.

bahu saras mohmadaly bhai
chandra
mozambique

Post your comments
Name
Url
Comment

Submit
આપના પ્રતિભાવ ગુજરાતીમાં લખો